Zmienić Świat...

Wiatr wieje, szaleje różnorodne koła, kółeczka zatacza jedne małe, a drugie duże znów raz mocniej dmuchnie jakby chciał swą potęgę pokazać później znów delikatnie wieje, coś mruczy swą wrażliwość pokazuje. Niekiedy do swego tańca liście zaprasza i kręci nimi, rozmawiają jaka to z nich dobrana para wiatr i liście, liście i wiatr – jeden szum. 7.01.2015r.

Hejka ;) Ostatnio na blogu zauważyłem dużą aktywność oraz przybywającą ilość komentarzy. Dziękuję wam za to. Każdy komentarz motywuje mnie do pisania kolejnego wiersza. Dzięki wam wiem, że to co robię ma sens, że komuś się to podoba. Staram się szczerze odwzajemnić każdy komentarz, tym samym na Waszych blogach. Przy okazji chciałbym was zachęcić do polubienia mojej strony na fb: https://www.facebook.com/uwolnicslowa?ref=hl Aktualnie na blogu wtyczka do fb jest niewidoczna, ponieważ uległa jakiejś awarii. Dziękuję wam i proszę o komentarze, również te z krytyką :) Kolejny wiersz już jutro. Dobranoc :)

 W tę noc chciałbym w deszczu kąpać się chcę za rękę chwycić cię i nie puścić nigdy już. W tę noc chciałbym pocałować cię liczyć gwiazdy z tobą te zrywać słowa niczym z drzew. O tak, to jest ta noc ona jest jedyna taka ta noc będzie cudów dla nas to nic, że pada – jest nasza. Ta noc dziś jest sceną dla nas my aktorzy w roli głównej widownie skryły chmury a my w tej roli, nie mamy tremy. 25.11.2014r.

Kolejną kartkę z kalendarza zrywam Dzień za dniem po mnie spływa Po raz kolejny słońce do drzwi puka A zegar sekundy odlicza A ja wciąż pamiętam tamten dzień W mej głowie zjawia się To jest chmura, pada z niej deszcz W kroplach tych chwil zanurzam się Spływają po mnie i dziesiątkują się Kolejny dzień odwiedza mnie Jakże on miły – prezenty daje mi To nowe problemy i cenny czas O wciąż z uśmiechem mi mówi ‘’tak Pawle, zbliża się twój czas’’ A ja wciąż pamiętam tamten dzień W mej głowie zjawia się To jest chmura, pada z niej deszcz W kroplach tych chwil zanurzam się Spływają po mnie i dziesiątkują się Nie wiem, co bym nie robił Wciąż pamiętam ten dzień Wiatr nagle ustaje i cisza ta Chmura zawisła czarna, wzbiera się w płacz Gęstymi kroplami w koło mnie oplata A potem odchodzi A ja wciąż pamiętam tamten dzień W mej głowie zjawia się To jest chmura, pada z ...

Żyjemy.   A pytamy, jak żyć? Pędzimy.   Co raz, to inny cel obierając, czy ważny? Myślimy.   Ale, czy to nie zaśmieca głowy? Zdobywamy.   Często po trupach idąc, czy warto? Pragniemy.   Lecz tylko rzeczy materialne, o swych braciach zapominamy, dlaczego? Prosimy. Ale dopiero, gdy wszystko, co ludzkie zawodzi, do Niego się uciekamy. Więc pytam wszystkich, czym jest życie?! Może jest zwierzyną, która krwi i mięsa pragnie? Tropicielem, myśliwym, a aż zabójcą w końcu? Jeśli tak jest, to nie jestem człowiekiem. Ale tak nie może być, bo ja w was wierzę! A gdzie dla Niego miejsce? Dla Tego, co dzień za dniem imię nadaremno wypowiadacie? Jego imienia do przekleństw używacie? No gdzie On jest?! 09.01.2015r.

Napisałbym coś. Ale nie wiem co… Może o sobie jakiś wersik, dwa. I o swym życiu, co ciągle trwa. Może o tym, co robiłem wczoraj i co dziś planuję. Albo jak się przewróciłem – to opiszę. O swych problemach… nie- za dużo tego. A może po prostu zapomnę o tym. Rozegnam wszystkie chmury i pioruny, co strzelają we mnie. Uśmiechnę się i wiatr we włosach poczuję. Już wiem, o tym będę pisał. Póki sił mi starczy. 6.01.2015r.